Nusa Tenggara

Wczoraj wieczorem mieliśmy okazję zobaczyć przedstawienie Katakali.

Katakali to znana głównie na południu Indii forma będąca połączeniem tańca i dramy. Aktorzy pięknie umalowani, w kolorowych strojach grają głównie mimiką twarzy i gestami dłoni. Każdy szczegół, gest, ustawienie palców, mina aktora są doprowadzone do perfekcji. Nawet białka oczu aktorzy mają czerwone, gdyż kilka minut przed wejściem na scenę zakrapiają sobie oczy wyciągiem z kwiatów, który taki kolor powoduje.

Jako fabułę służą tradycyjne teksty hinduskie takie jak Ramajana, Mahabarata i Puranas. Jako, że teksty hinduskie są bardzo obszerne, widzowie podczas godzinnego przedstawienia oglądają tylko małą część jakiejś opowieści, która fabułą obejmuje mniej więcej jeden rozdział współczesnej książki.

Przyszliśmy do teatru już półtorej godziny przed przedstawieniem i obserwowaliśmy jak aktorzy malują sobie twarze, nastepnie główny śpiewak zrobił krótkie wprowadzenie w temat samej formy Katakali i dopiero później przeszliśmy do godzinnego przedstawienia właściwego.

Muzyka cały czas grana była na żywo przez jednego bębniarza oraz wspomnianego już śpiewaka, który imitowal ustami jak również innymi instrumentami perkusyjnymi pozostałe dżwięki warstwy muzycznej przedstawienia.

Nad ranem przyjechaliśmy do Fortu Koczin - obecnie jest to mała dzielnica wielkiej, kosmopolitycznej aglomeracji Ernakulam - Koczin. Po raz kolejny wysiedliśmy z pociągu przed piątą rano i o 5:10 byliśly już na przystani promowej - wszak Fort Koczin znajduje się na wyspie. Za 2,5 rupii przeplyneliśmy zatokę i przed 6 rano zaczęliśmy szukać noclegu.

Sam Fort Koczin kiedyś był bardzo ważnym miastem na szlaku statków kolonialnych. Znajduja się tu pozostałości po Portugalczykach, Holendrach i Anglikach. Tu umarł sam Vasco da Gama.

Obecnie są to senne uliczki, w których można sobie odpocząć przed dalszą drogą wgłąb Indii Południowych.
Na fotografiach znany jest głównie z chińskich sieci rybackich, które pozwalają łowić z lądu - pojawiły się tu juz w XIV wieku, a używane są do dziś.