Nusa Tenggara

Sieć rzeczna Sri Lanki jest bardzo gęsta co wiąże się z obfitymi opadami deszczu. Wszystkie rzeki są stałe i należą do zlewiska Oceanu Indyjskiego. Rzeki mają układ promienisty wypływając z gór i z Płaskowyżu Centralnego. Jendak rzeki tego regionu są krótkie i pełne progów oraz wodospadów, stąd  uniemożliwiają żeglugę. Na rzekach Cejlonu zbudowano wiele zbiorników retencyjnych mających na celu zapobieganie powodziom, które są częstym zjawiskiem w krajach o wilgotnym monsunowym klimacie. Główną rzeką kraju jest Mahaweli o długości 335 km, która spływa ku wschodniemu wybrzeżu. W ujściach rzek czesto występują bagna. 

Wiele rzek to zwykłe strumyki, które prawie całkiem wysychają w porze suchej, z wyjątkiem całorocznych rzek w strefie wilgotnej. Rzeki stałe określa się słowem „ganga", natomiast rzeki okresowe nazywane są: "oya" po syngalesku, lub "aru" w jezyku tamilskim. 

Gleby Sri Lanki to głównie gleby czerwone, które są ubogie w składniki mineralne. Poza nimi w kraju występują żyzne gleby aluwialne,  występujące w dolinach rzek. Gleby te wykorzystywane są rolniczo, ponieważ posiadają dużą ilość próchnicy. Miejscami na terenach podmokłych przy ujściach rzek występują gleby bagienne.