Nusa Tenggara

Ochrona przyrody na Sri Lance ma bardzo długą historię sięgającą aż starożytności. Już w III w. p.n.e. król Devanampiyatissa, ten sam, który wprowadził buddyzm, powołał pierwszy w kraju rezerwat. Jego następcy w pełni respektowali święte buddyjskie prawo zabraniające zabijania zwierząt. Wiele dowodów na to znaleźć można w tzw. Mahavamsa, kronice narodu syngalezkiego, czy też innych przekazach. Obecnie prawie dziesiątą część wyspy zajmują parki narodowe i rezerwaty. Budzić to musi szczególne uznanie dla kraju, w którym w ciągu ostatnich trzydziestu lat liczba mieszkańców uległa podwojeniu. Piękno i różnorodność tropikalnej flory i fauny podziwiać można w 22 parkach narodowych i licznych rezerwatach przyrody.  Najstarszymi, bo utworzonymi w 1938 roku są Yala i Wilpattu. Natomiast największym jest Wilpattu zajmujacy aż 1100km2 powierzchni (a Yala prawie 1000km2). Dla porównania nasz największy park - Biebrzański ma 592km2... 

Na Sri Lance ochronie poddane jest około 13% powierzchni kraju!!! Dla prównania Parki narodowe w Polsce stanowią... 1%.

Ostatnie parki Sri Lanka utworzyła w roku 2010, co w Polsce jest niewykonalne, bo od 10 lat nie powstał już ani jeden nowy.

Parki narodowe Sri Lanki to mozaika stref roślinnych i zwierzęcych. Są tu parki typowo górskie, jak i obejmujące trawiaste sawanny, czy też obszary torfowisk i bagien z licznymi ptakami. Jest też interesujacy park Hikkaduwa obejmujący rafę koralową. Ten park został dość zniszcozny podczas tragicznego tsunami w 2004 roku.

Świat zwierząt jest bardzo bogaty i należy do Regionu Cejlońskiego Krainy Orientalnej. Największym ssakiem jest słoń indyjski (najwięcej ok. 500 sztuk w parku Uda Walawe), który w stanie dzikim zamieszkuje tereny do wysokości 2000 m n.p.m. Lasy zamieszkują jelenie, niedźwiedzie wargacze, dzikie bawoły, kanczyle indyjskie i liczne gatunki kotowatych. Do niebezpiecznych drapieżników należy lampart i kobra indyjska. W lasach i na sawannach żyją licznie gatunki małp w tym endemiczny makak manga, hulman i langur białobrody. Na wyspie żyje także największy gatunek nietoperza owadożernego – rudawka wielka (tzw. latajacy lis). Bogaty jest także świat ptaków z których najciekawszym przykładem jest sowa bosonoga. Liczne są także gady, poza kobrą w rzekach żyją krokodyle, m.in. najbardziej znane gatunki takie jak krokodyl różańcowy i krokodyl błotny. Do węży oprócz kobry indyjskiej zalicza się również żmiję łańcuszkową oraz pytona tygrysiego.

i jeszcze świat roślinny... Pierwotnie świat roślin był bardzo bogaty ze względu na sprzyjający temu klimat. Jednak obecnie tylko jednak trzecia powierzchni kraju zawiera naturalną strefę roślinną jaką są lasy. Na Cejlonie rośnie kilka typów lasów. Na północy rośnie suchy las monsunowy, który traci liście w porze suchej. Na północy i na wschodzie głównym elementem krajobrazu są wysoko trawiaste sawanny, zwane patama, a na nizinach talawa. Południe kraju jest zdominowane przez fragmenty wilgotnych lasów równikowych. Do charakterystycznych gatunków drzew jakie tam rosną należą sandałowce i drzewa chlebowe. Poza nimi także hebanowce i drzewiaste paprocie. Ujścia rzek i wybrzeża pokrywają lasy namorzynowe i inne formy roślinności namorzynowej. Na południowym zachodzie Sri Lanki na wybrzeżu rosną palmy kokosowe.