Blog > Komentarze do wpisu

Geologia i rzeźba Filipin

Budowa geologiczna

Obszar Filipin stanowi część rozległego łuku wysp leżących u wybrzeży Azji Wschodniej. Wyspy są zbudowane z różnych skał. Głównie są to skały pochodzenia mezozoicznego i trzeciorzędowego. Te najstarsze skały to wychodnie skał magmowych, głównie granity, oraz skały metamorficzne, do których należą kwarcyty i fyllity. Stare pokłady skał występują na Mindanao, Pelawanie, Mindoro i Leyete. Skały pochodzące z trzeciorzędu to takie utwory jak licznie występujące skały osadowe, do których należą wapienie i piaskowce. Skały te zostały sfałdowane w miocenie w okresie orogenezy alpejskiej. Poza trzeciorzędowymi formacjami geologicznymi występują licznie skały czwartorzędowe, do których należą bazalty i andezyty.

Strefy fałdowań mają przebieg południkowy od Luzonu do Mindanao, z lekkim zaburzeniem w środkowej części kraju. Druga strefa fałdowań przebiega z północnego wschodu na południowy zachód od Panay do Archipelagu Sulu. Obszar ten jest aktywny sejsmicznie i wulkanicznie do dziś. Świadectwem powolnych ruchów pionowych skorupy ziemskiej są kopalne plaże podniesione do 500 m n.p.m. Na Filipinach jest 14 czynnych wulkanów, należą do m.in. Mayon i Taal. Wulkany te charakteryzują się wysokim wskaźnikiem eksplozywności, jest to 85° w skali stustopniowej. Archipelag Filipiński jest często nawiedzany przez wybuchy wulkanów i trzęsienia ziemi, które niosą ze sobą wiele ofiar. Przykładem może być tu wybuch wulkanu Pinatubo w 1991 roku, który spowodował śmierć 600 osób i zniszczył 100 tysięcy hektarów terenów uprawnych. W przypadku trzęsienia ziemi, jakie miało miejsce 1990 roku bez dachu nad głową zostało 100 tysięcy ludzi.

Rzeźba

Powierzchnia Filipin jest w 75% górzysta, z nielicznymi dolinami i nizinami. Główne pasma górskie ciągną się na terytorium Luzonu i są to Cordillera Central na zachodzie wyspy, gdzie najwyższym szczytem jest Mount Pulog (2 929 m n.p.m.) i Sierra Madre na wschodzie. Łańcuchy tych gór łączą się na północy tworząc masyw Caraballo Mountains. Mniejszymi pasmami górskimi są Ilocos Mountains na północy i Zambales Mountains na południowym zachodzie. Obszary górskie oddzielone są od wybrzeża wąskimi pasmami nizin. Same niziny rozlokowane są głównie na wybrzeżach oraz w dolinach rzek między pasami gór.

Obszary górskie i wyżynne, oraz stożki wulkaniczne przeważają także na Mindanao. We wschodniej część tej wyspy wznoszą się góry Diuata Mountains sięgające 2200 m n.p.m. Na zachodzie wyspy rozciąga się rozległy płaskowyż, który przechodzi w masyw górski z najwyższym szczytem Filipin – Apo o wysokości 2965 m n.p.m. Pomiędzy górami Diuta, a płaskowyżem centralnym ciągnie się tektoniczne obniżenie, będące doliną rzeczną.

Trzeci ważny masyw górski rozciąga się wzdłuż półwyspu Zamboanga Peninsula, którego naturalne przedłużenie stanowi Archipelag Sulu na południowym zachodzie. Górski charakter mają też pozostałe wyspy Filipin. Na Palawanie nadmorskie niziny są niewielkie, a stoki gór schodzą bezpośrednio do morza. Większe niziny występują na wyspie Samar, także inne wyspy posiadają tereny niziny, jednakże w tych wszystkich przypadkach, większość obszarów Filipin stanowią góry. 

piątek, 27 lipca 2012, geoanja
Tagi: Azja geologia

Polecane wpisy

statystyka